Eigenlijk niets

Yaounde, Kameroen, dag 3
Een rustig dagje in en rond het guesthouse. In de ochtend houden we ons weer bezig met de computer. We lezen ons in in Zuid-Afrika en Sander verdiept zich verder in het aansluiten van de nieuwe Garmin.

In de middag doen we een rondje stad. De vrouw van het guesthouse dacht dat central market open was, daar willen we heen om nieuwe schoenen voor Sander te kopen. Helaas blijkt central market gesloten dus zonder schoenen keren we terug. Het laatste stuk moeten we een sprintje trekken want een stortbui komt eraan.

We zitten weer lekker droog op de verande te computeren als een Belgisch stel aankomt. Ze zijn de eerste mede-reizigers die wij ontmoeten en voor hun geld dat ook. Ze zijn eind januari vertrokken maar omdat zij uit Guinee komt hebben ze daar veel tijd doorgebracht. Nu zijn ze dus ook in Yaounde en blijven hier ook een tijdje om visum aanvragen te doen. We wisselen routes uit en wat we verder van plan zijn. Ook zij waren initieel van plan heel Afrika rond te rijden, maar inmiddels zitten ze eraan te denken om in Zuid-Afrika de auto terug naar Belgie te sturen en zelf naar India te vliegen.

We eten weer bij een nieuw restaurantje in de straat. Vanavond proberen we Ndole uit, een typisch Kameroens gerecht, het ziet eruit als Boerenkool maar smaakt totaal niet zo. Er lijkt iets van vis doorheen te zitten maar verder dan dat komen we niet. Onze eindconclusie? Eetbaar maar geen giller. Als een restaurant Ndole op de kaart heeft zullen we het niet snel kiezen maar als het enkel Ndole op de kaart heeft zullen we ook niet weglopen.

Read more / Nederlandse versie »

Het regent weer eens

Yaounde, Kameroen, dag 2
In de ochtend blijven we bij het guesthouse. We verdiepen ons in Namibie en het aansluiten van onze nieuwe Garmin. De tijd vliegt voorbij en voor je het weet is het alweer tijd voor de lunch.

Na de lunch maar ook even naar buiten gaan. We besluiten naar de Casino supermarkt te lopen en dan onderweg verzekeringsmaatschappijen zoeken (ook al zijn ze dicht) en nieuwe schoenen voor Sander. Als we de supermarkt uit komen blijkt het te regenen. Hier zijn wij niet op voorbereid. We hebben geen regenkleding bij ons. We vervolgen onze wandeling door de regen. Schoenen vinden we helaas niet. We zien wel veel connexion bussen langsrijden.

Zie je wel het is hier net Nederland!

Als we terug zijn bij de guesthouse regent het nog steeds. Ondertussen zijn we aardig nat geworden, we besluiten eerst maar te douchen. Met de gedachte om warm te worden stap ik onder de douche die enkel koud water heeft. En koud is het!

Daarna maken we onze route voor Namibie af. Volgens de lonely planet is er zeer veel moois in Namibie dus het maken van een route vergt nogal wat puzzelwerk. Als we daarmee klaar zijn hebben we een route gepland van meer dan 3000 km en we vermoeden ruim 3 weken ermee bezig te zijn!

We trekken onze regenjassen aan en gaan op zoek naar ons diner. Als we buiten komen lijkt de regen net gestopt te zijn. We zijn dan ook de enige die met een jas buiten lopen (vanmiddag waren we de enige zonder jas of paraplu). We lopen naar een soort snack tent. De keus is er vis of kip beide met plantain. We bestellen 2 borden kip met plantain maar hebben al meteen het idee dat ze ons niet begrijpen. En ja hoor tijdje later komt er 1 bord met kip en plantain. Toch is het wel een aardige portie! Als we ons bord leeg hebben ga ik eens vragen, was dit nu 1 portie of 2? Een portie zegt de vrouw. OK doe ons dan nog maar een tweede. Een tweede bord kip met plantain later hebben we toch echt wel genoeg gegeten. We sluiten af met een biertje en dan gaan we terug naar het guesthouse zodat we voor onze avondklok binnen zijn.

Op de terugweg gaan we, net als op de heenweg, bijna onderuit in de modder. Heerlijke combi geen asfalt en regen!

Read more / Nederlandse versie »

Eerste dagje Yaounde, visum aanvraag en geen verzekering

Yaounde, Kameroen, dag 1
We staan vroeg op want we willen naar de ambassade van Congo om ons visum in te dienen. We lopen naar de ambassade en zijn er netjes om 8:30. We mogen ons visum indienen maar dan ontstaat er wat verwarring over de laissez-passer. De man vraagt moet je een laissez-passer? Nee zeggen we we hebben een carnet. Dat vind de man prima. Wij beginnen te twijfelen en zoeken het even op. Congo heeft voor Carnet not required staan. Of dat betekend dat je de carnet niet kan gebruiken weten we eigenlijk niet. We vragen het nog even na aan de man maar die weet het eigenlijk ook niet. Hij zegt dat we maar tussen 11 en 12 terug moeten komen om dat na te vragen aan een collega. In de tussentijd kunnen wij naar de bank om voor ons visum te betalen. De man verteld dat we met een taxi voor 200 CFA per persoon naar de Ecobank kunnen.

We verlaten de ambassade en houden een taxi aan. Ecobank aub, hoeveel is dat? 600 CFA zegt de man. Maar goed dat we weten dat we maar 400 hoeven te betalen. Als ik dat voorstel gaat de chauffeur ook akkoord. We stappen dus in en worden netjes voor de Ecobank afgezet. We gaan de bank in en daar is het me een partij druk! Een vrouw verwijst ons ook nog eens naar de langste rij, daar moeten we wachten om geld te kunnen storten. Terwijl we in de rij staan vullen we vast de stortingformulier in. Na bijna een half uur wachten zijn we reeds 1 stap naar voren gegaan. Nog 20 wachtende voor ons. Dit wordt natuurlijk helemaal niets zo. Dan spreekt een man voor ons in de rij ons aan, willen jullie storten? Dan moet je naar die balie, dit is de rij voor geld halen. Bij die balie staat niemand dus zijn we meteen aan de beurt. Wat zijn we de man toch dankbaar dat hij ons de juiste balie gewezen heeft!

Nu ons visum betaald is en we toch in het financiele centrum van Yaounde zijn gaan we ook maar even verzekering shoppen. Onze motorverzekering loopt de 10de af en is geldig t/m Democratische Republiek Congo. Dat moeten we verlengen dus, of liever kopen we meteen een COMESA verzekering voor zuid en oost Afrika. Bij maatschappij nummer 1 zit een mevrouw die goed Engels spreekt. We hebben een heel gezellig gesprek maar helaas kan ze ons niet helpen. Ze heeft enkel verzekeringen voor het CIMA gebied (dat is t/m DR Congo) en dan enkel voor een jaar. We gaan verder, verzekeringsmaatschappij nummer 2 heeft wel 2 maanden maar enkel CIMA. Nummer 3, 4 en 5 hebben enkel jaar CIMA verzekeringen. Terug naar nummer 2 dan maar maar als we tuergkomen zegt de man dat hij enkel jaar verzekeringen heeft. Een jaar kost bij hun slechts 19.000 CFA maar op dit moment doet de computer het niet dus we moeten maar om 15 uur terugkomen.

Ondertussen is het al bijna 12 uur, eerst dan maar terug naar de ambassade. Maar voor de terugweg kost een taxi niet 200! Een man vraagt 1500! Een ander rijd gewoon door. We beginnen dus maar met lopen. Uiteindelijk vinden we een taxi die ons voor 400 wil meenemen maar dan maak ik de fout te vroeg te zeggen stop maar hier is goed, we moeten dus toch nog een stuk lopen.

Bij de ambassade zitten we te wachten en wachten. Dan komt iemand die wil ons Carnet en motorpapieren weer zien. Hij overlegt en komt terug. We moeten een laissez-passer aanvragen, dat kost 30.000 daarnaast moeten we ons carnet gebruiken. Hij zegt dat het laissez-passer voor de politie is en de carnet voor de douane. Dat is grote onzin, een laissez-passer is namelijk ook voor de douane en beide gebruiken is dubbelop. Bovendien is 30.000 voor een laissez-passer ook erg veel en dat dan voor een papier waarvan ze zelf al niet lijken te weten waarvoor het dient. Op het aanvraagformulier staat trouwens ook geen laissez-passer, je moet dan aankruisen overige aanvragen en daar laissez-passer invullen. Dat gaan we dus niet doen, we zeggen dat we het wel aan de grens regelen. De man begint nog een heel verhaal dat hij niet kan instaan voor dat we dan het land inkomen en dat we misschien terug moeten maar dat moet je maar met een korrel zout nemen. Als we een laissez-passer moeten hebben dan is het vast aan de grens te krijgen, geld lost veel probelem op.

Het is alweer 1 uur geweest als we eindelijk buiten staan. Eerst dan maar lunchen. Sander besteld kip met pinda saus en rijst en ik kip met friet. Ik krijg mijn kip en begin alvast. Dan komt Sander zijn kip en rijst maar waar is de pindasaus??? De vrouw zegt sorry die heb ik niet maar ik heb provenciaalse saus voor je gemaakt. Waarom komen ze daar toch altijd achteraf mee??? Nou ja deze vrouw zegt het tenminste nog en de rekening is tenminste wel volgens verwachting. Daarna weer met een taxi terug naar het centrum voor onze verzekering. Dan blijkt dat de 19.000 ook niet helemaal klopt. De verzekering is per motor 19.000 maar daar komt dan nog assecoire verzekering bij (verplicht), assurantiebelasting, een CIMA kaart (anders is de verzekering enkel in Kameroen geldig) en iets van afsluitprovisie. In totaal komt de man uit op 53.000 CFA. We besluiten dan nog maar even verder te shoppen en eerst op internet te zoeken of ergens een verzekering voor 2 maanden af te sluiten is.

We gaan terug naar de guesthouse. Daar blijkt het internet het nog steeds niet te doen. Googlen is dus geen optie. We doen daarom maar onze triplop bijwerken en alvast de lonely planet voor zuidelijk Afrika doorlezen. En dan opeens werkt het internet! Dolgelukkig, onze mail komt binnen en we kunnen googlen. We vinden nog 3 verzekeringsmaatschappijen die we dan ook nog maar af willen lopen. We zijn zo druk bezig met het internet dat we zelfs niet meer aan bier drinken toekomen.

Read more / Nederlandse versie »

We verruilen regenachtig Kribi voor Yaounde

Van Kribi, Kameroen naar Yaounde, Kameroen
Gelukkig is het redelijk droog als we wakker worden. Snel inpakken en weg wezen dus maar. We zijn Kribi nog niet uit of we worden al gestopt door de eerste checkpoint. Ze willen de motor papieren zien. Als ik vraag waarom zeggen ze om te kijken of ik me wel gedragen heb. Totale onzin uiteraard want dat staat niet in de papieren, sterker nog de motorpapieren zijn Nederlands, tot nu toe snapt niemand er wat van. Ook deze meneer weet niet echt waar hij naar kijkt. Maar blijkbaar is dat ook niet relevant. Hij geeft de papieren terug en we mogen doorrijden.

We stoppen verder enkel voor te tanken, brood te kopen en te lunchen. Af en toe regent het onderweg maar het is de moeite niet waard om je regenkleding aan te trekken. Het is dan ook nog vroeg als we Yaounde bereiken. Maar ja dan moet je de hele stad nog door. Een grote file van auto's en bussen. Iedereen heeft haast dus het verkeer gaat weer 2 en soms 3 rijen dik staan. Iedereen stopt ook maar lukraak als hij ergens moet zijn. Eindresultaat is dus weer een grote chaos. We banen ons een weg door de chaos (gelukkig zijn de wegen wel goed) en stoppen bij een bank. Eerst mastercard proberen, dat moet de automaat niet. Dan visa kaart, maar helaas ook met visa geen geld. Ik steek de straat over om naar de bank aan de overkant te gaan, best lastig als de auto's over 5 banen verspreid staan maar ik kom aan de andere kant. Gelukkig geeft die automaat wel geld. Nu kunnen we door naar de ambassade van Gabon.

We slaan af naar de straten waar alle ambassade's liggen, het asfalt verdwijnt meteen. Nou ja niet helemaal hier en daar ligt een plukje maar het is vooral een grote gatenkaas. We stoppen voor Gabon maar die zijn helaas dicht. We kunnen wel nog de vereisten lezen voor een visum en dat is een hele waslijst. Op naar Congo dan maar die ligt om de hoek. Helaas is ook Congo dicht voor visum aanvragen maar we krijgen wel vast het aanvraagformulier mee.

Dan maar een hotel zoeken. De eerste 2 waar we langs rijden liggen aan een drukke straat. Een parkeerterrein voor de motoren lijken ze niet te hebben. Niet echt iets waar we behoefte aan hebben. Dus rijden we door naar de eglise presbyterienne, daar is ook een guesthouse bij. We worden welkom geheten door de eigenaar van het gebouw en krijgen een kamer. Heel wat beter dan de vorige missionarisplek die we bezocht hebben maar toch haalt het het nog altijd niet bij N'Zerekore in Guinee. De man is wel allervriendelijkst, we mogen de motoren bij het huis zetten, en internet kunnen we aan de overkant vragen. Hij wijst ook de weg naar de supermarkt en restaurantjes.

Als we alle spullen in de kamer hebben gezet gaan we dan eerst maar de omgeving bekennen. We vinden de supermarkt en daarna ook de bakkerij. De bakkerij is gigantisch, vooral het assortiment taarten en gebakjes. Alle kleuren, vormen en maten! We hebben dan ook reuze honger als we de bakkerij verlaten.

Er zitten hier ook heel veel restaurantjes, iedere dag dus maar een andere uitproberen en dan halen we ze waarschijnlijk nog niet allemaal. We beginnen bij het restaurantje het dichtste bij onze guesthouse. Op het menu staan garnalen, kip, vis of varken. Ik neem garnalen voor de afwisseling en Sander houdt stug vol en bestelt weer kip. Onze magen zijn weer goed gevuld, na het eten nog een biertje en dan maar terug naar de guesthouse. De regels bij het guesthouse zijn namelijk wel strikt, om 21 uur moet je binnen zijn anders krijg je een boete (dat staat op onze deur de eigenaar had het over tussen 21 en 22).

Internet toegang hebben we gekregen van de overburen. Helaas is het internet wel alleen beschikbaar als het gebouw open is, overdag dus enkel.

Read more / Nederlandse versie »

Sinterklaas alvast bestellen

Een dagje Kribi, Kameroen
We worden wakker en het regent. Dan eerst maar binnen wat computeren. Vandaag blijven we hier en we hebben veel uitzoekwerk. Welke Garmin en camera gaan we nu nemen?

Als het tussendoor even droog wordt verlaten we het hotel en lopen we even het dorpje in. We kopen wat stokbroden voor de lunch en morgen voor het ontbijt. 1 stokbrood is 130 CFA, 5 stokbroden en ik mag 750 CFA betalen. Pas veel later realiseer ik me dat dat 100 CFA te veel is.

Terug in het hotel gaan we verder met de keuze voor de camera. Kost toch aardig wat tijd om 'de beste' keus te bepalen. Uiteindelijk kiezen we voor de Olympus TG-2, later kan Sander dan altijd nog een soort telelens ervoor kopen. De keus voor de Garmin is makkelijker, het wordt de Zumo 340 vooral omdat je bij die veel makkelijker bij de SD kaart kan komen en kan aansluiten op de motor ten opzichte van de 660.

We geven onze keus door aan Mihaela, die voor ons de spullen bij Bol besteld. Wat fijn dat we wel gewoon gebruik kunnen maken van de personeelskorting, dat scheelt toch weer wat!

Daarna is het alweer tijd voor het diner, we gaan naar een restaurantje verderop. Ze hebben op het menu een kwart kip staan voor 1500 en een hele kip voor 5000. Vreemd genoeg staat een halve kip niet op het menu. Sander en ik bestellen dus samen maar gewoon een hele kip. Dat vinden ze wel vreemd maar uiteindelijk snapt ze dat we de kip willen delen. Daarbij een portie friet en een portie plantain. De kip komt, mooi op een schaal in 4 stukken. Dat is fijn dat ze de kip al opgeknipt hebben voor ons! We werken onze portie kip, friet en plantain weg en dan komt de rekening. Daarop staat opeens 4 x 2000 CFA. Als ik daar iets van zeg, zegt de vrouw van het restaurant, ja dat klopt want de hele kip was op. Ik begin dan maar weer aan mijn preek dat als je iets niet hebt dat je dan de gasten moet informeren en niet zomaar iets veel duurders moet voorschotelen. De eigenaar van het restaurant is het gelukkig met mij eens, schrijf een nieuwe rekening zegt de man. De tweede rekening klopt dan ook precies, 5000 voor de kip en 2 keer 500 voor de portie friet en plantain. Het bier wat we nog besteld hebben komt helaas niet meer.

We verlaten het restaurant nog altijd enigszins gepikeerd, wat is het toch met Kameroen dat opeens brood duurder wordt als dat ze zeggen, maaltijden opeens duurder zijn dan op de kaart staan of dat je opeens andere duurdere maaltijden krijgt voorgeschoteld? Doen wij iets verkeerd of proberen ze hier ons toch gewoon allemaal een poot uit te draaien?

Op de terugweg naar het hotel komen we langs een barretje, dan daar nog maar een biertje drinken. Daarna gaan we terug naar het hotel om te slapen. Morgen is het hopelijk droog en dan gaan we naar Yaounde!

Read more / Nederlandse versie »

Niet onze dag

Van Buea, Kameroen naar Kribi, Kameroen
Als we wakker worden is het zowaar droog! Ook de bewolking is wat weggetrokken en dus kunnen we delen van Mount Cameroon zien! Een mooi moment. Helaas is de camera nog altijd stuk, we willen na het ontbijt de Nikon erbij pakken voor een foto te maken maar helaas, tegen die tijd zijn de wolken weer voor de berg getrokken en valt er niets meer te fotograferen.

We verlaten Buea en zetten koers richting Kribi. Daar schijnen de mooiste stranden van Kameroen te zijn. Onderweg moeten we door Douala. Een grote gekkenhuis van een industriestad. Op sommige plekken is het asfalt weg, daar liggen enkel heuvels en kuilen. Het verkeer waaiert dan weer uit naar 3 rijbanen naast elkaar en alles kruipt door de gaten heen. Op een motor echt niet te doen. Als ik dus even stil sta om te wachten tot ik 30 meter kan rijden begint achter me weer het getoeter. Wachten dat kan een Afrikaan niet en ze slalommen om me heen. Zo kom ik dus ook nergens. Sander probeert wel ook kruipend te rijden maar hij wordt alsnog bijna ondersteboven gereden door een busje. Douala is dus niet echt onze stad. We doen ons best zo snel mogelijk door de stad heen te zijn maar de verkeersregelaars werken niet mee.

Als we dan eindelijk de stad uit zijn worden we weer stil gezet door wat verkeersregelaars. Van rechts komt een politie motor gevolgd door een 6-tal veel te dure SUV's en daarna weer een politie motor. Blijkbaar belangrijke mensen want al het overige verkeer wordt stilgezet. Als de stoet voorbij is moeten wij nog een paar minuten wachten tot wij weer mogen gaan rijden.

Het is al laat als we eindelijk ergens brood zien. We kopen het en een stukje verderop zien we een mooie stop plek. Van de weg af ligt een pad naar rechts. Verder naar rechts ligt nog een stuk fietspad. Wat blijkt nu? Wij staan op de doorgaande route voor brommertjes die van de hoofdweg naar het soort fietspad willen. Niet dat ze niet over de hoofdweg mogen hoor, dat doen er ook zat. En dat soort fietspad dat voegt na de brug gewoon weer in op de hoofdweg. Totale nonsens dus maar er zijn zat brommers die het nodig vinden langs ons te rijden en te zeggen je staat op de weg.

Na onze lunchpauze gaan we weer verder. Helaas begint het toch weer te regenen. We hadden zo gehoopt een droge dag mee te maken! We stoppen weer en trekken onze regenkleding aan. De bui is hevig maar kort dus al snel kunnen we weer een beetje opdrogen. Dan komen we voorbij een groep jongeren. Bij Sander lopen ze al heel erg op de motor af terwijl hij passeert dus ik wijk maar vast iets verder uit naar links. Dat vind de groep leuk, hun lopen ook verder de weg op en maken een soort trekkende en schoppende beweging als ik langs rijd. Duidelijk een stel sukkels dus, die heb je in Nederland soms en die heb je in Afrika ook. Toch is het altijd weer schrikken als ze zo op je af komen.

We rijden door naar Kribi, naar de mooiste stranden van Kameroen. We zijn allebei al niet in een al te beste stemming. De spullen die maar stuk gaan, de regen, de waardeloze stad Douala en de jongeren, vandaag kunnen we het niet hebben. En dan kom je dus aan bij de mooiste stranden van Kameroen. Jongens als je een strandvakantie wil, Kameroen is niet je land! Een smal strookje zand en veel rotsen, een stuk verderop in de zee staat een olieplatform. Mooi hoor!

We rijden naar het hotel wat de lonely planet aanraadt. Het ligt langs een off-road pad. Op zich is de modder niet al te glad maar aan het eind van een lange dag wordt het toch weer een iets spannender pad waar we over moeten. Bij het hotel aangekomen blijkt dat ze geen internet hebben (iets wat wel belangrijk is voor ons want we moeten nog opzoek naar een oplossing voor de camera, navigatie enz). Bovendien ligt het hotel ver buiten het dorp dus je moet ver lopen voor internet, eten e.d. We besluiten een stukje terug te rijden daar zagen we een hotel met internet. We rijden terug en gaan daar vragen, heb je internet? Ja hebben we alleen doet het het niet. Prima jongens daar hebben we wat aan. We bedanken de vrouw en vertrekken weer. Zes hotels later hebben we eindelijk een hotel gevonden met internet, werkend internet, en kamers die niet een fortuin kosten. In de lonely planet stond dat je discount kreeg in het regenseizoen, nou dat is lang niet bij alle hotels zo! Uiteindelijk belanden we in Atlantic Beach. Onze kamer is ver lopen en 2 trappen op, dat is niet fijn met de koffers maar de kamer is groot, heeft warm water, internet, veel ramen en naast ons zit een balkonnetje. Een prima plek dus om even bij te komen. We besluiten meteen 2 dagen te blijven.

Als we onze spullen in de kamer gezet hebben lopen we naar het restaurant. Helaas is daar niet veel te krijgen dan maar naar buiten en in de buurt gaan kijken. We zitten wel weer een eindje buiten het dorp maar betrekkelijk snel zien we een restaurant. Er wordt druk getimmerd maar toch zijn ze open. Voor de verandering nemen we een keer geen kip. Ze hebben spaghetti op het menu staan, bolognese, carbonara en napolitana. We bestellen beide een spaghetti en krijgen dan een portie! Voor het eerst sinds Marokko gaat er iets op het bord terug naar de keuken. Sander lukt het net zijn portie op te krijgen maar voor mij is het kansloos. Het lukt me niet alles op te eten en dat gebeurd ons hier dus echt nooit! Omdat ik de kaas spaghetti heb genomen wil Sander me ook niet helpen.

Na het eten en een biertje gaan we weer terug naar het hotel. Als we op de oprit lopen begint het te regenen. Het laatste stuk moeten we even een sprintje trekken want dan begint het te hozen. Best een goede timing dus!

Read more / Nederlandse versie »

Bananenrepubliek krijgt in Kameroen een heel nieuwe betekenis

Van Limbe, Kameroen naar Buea, Kameroen
We beginnen de dag met een ijskoude douche. Normaal is een douche met enkel koud water niet zo een ramp maar in een regenachtig Kameroen is die douche opeens een stuk kouder! Als we beide goed wakker gedouched zijn gaan we eerst even brood halen, daarna ontbijten en dan zijn we klaar om te vertrekken.

Helaas is het zeik-weer dus we trekken maar meteen ons regenpakje aan. In de regen vertrekken we naar Kumba. Daar willen we een meer bekijken. We rijden bijna 100 km naar het noord-oosten en komen aan in Kumba. Gelukkig regent het hier niet. We vinden het juiste pad naar het meer, parkeren de motoren en willen dan het 200 m lange pad aflopen naar het meer. Dan zegt iemand dat we entree moeten betalen, dat wisten we al dus ik heb 500 CFA bij me gestoken. Nee zegt de man niet 500 maar 10.000 CFA moet je betalen! We gaan de discussie niet eens aan, we keren om zetten onze helm op en vertrekken. Toch stoppen we nog even bij de prefecture, eens even vragen of dit normaal is. De eerste man die ik spreek kan het niet geloven, 10.000 zijn ze gek geworden? Iedereen die langs hem loopt spreekt hij aan, wist je al dat ze aan hun 10.000 hebben gevraagd voor het meer? Iedereen reageert met 10.000 dat is absurd! Nou goed, nu weten we in ieder geval dat we het juiste besluit hebben genomen door niet te betalen.

We moeten bij een mevrouw langs in de prefecture, zij gaat over de toerisme. Meteen houdt ze een heel verhaal, waarom reizen we niet met een gids rond? Als er iets gebeurd wordt zij erop aangesproken. Wij willen geen gids, we hebben niemand nodig om ons handje te houden we wouden alleen weten of 10.000 normaal was. Dat is het dus niet maar helaas helpt het ons geen zier. Ze wil met ons naar haar baas maar die zit in een ander gebouw. We besteden bijna een uur in de prefecture maar dan hebben we onze buik vol. 10.000 is dan misschien niet normaal maar in de prefecture ligt het meer zeker niet, we willen nog meer bereiken vandaag dus dat meer dat mogen ze houden wij vertrekken.

We rijden terug richting Buea, onderweg passeren we weer diverse rubber- en bananenplantages.

In Buea eerst maar stoppen bij de verzekeringsmaatschappij, die hadden we op de heenweg al gezien en onze verzekering verloopt over 10 dagen. Helaas kunnen ze ons niet helpen aan een nieuwe verzekering. Dan maar weer door naar onze eerste keus guesthouse. Ondertussen zeikt het weer van de regen dus daar komen we totaal doorweekt aan. Bij onze missionarissen is nog 1 appartement beschikbaar. Een appartement met 2 een-persoonsbedden, zonder matras, een deken erop gesmeten, geen douche en geen WC. We bedanken meneer en vertrekken maar weer. Op de weg terug naar de hoofdweg vinden we nog een ander hotel, met internet, airco, parkeerplaats. Uiteraard ook wat duurder maar dat is het dan ook wel waard. We nemen een kamer, hangen onze spullen te drogen en gaan een rondje lopen.

Na onze wandeling willen we bij de total een biertje halen (daar is het bier 600 en in het hotel 1500). We pakken een koud biertje uit de koeling en willen afrekenen, dan zegt de vrouw dat je enkel het bier in het tankstation mag opdrinken, je mag het niet meenemen. Deze logica is echt volledig nieuw voor ons, en dat in een land waar je ook niet mag drinken en rijden! Uiteindelijk krijgen we het bier wel mee, in een lege waterfles. Het bier mag namelijk best het tankstation verlaten, enkel het flesje niet. In het hotel drinken we ons biertje terwijl we wat internetten. Daarna is het alweer tijd voor avondeten.

Terug de straat op dan maar en naar een restaurant. Op het menu staat Yassa, mijn favoriet. We bestellen dus 2 keer kip yassa. Hij smaakt prima maar als we de rekening krijgen is de yassa opeens duurder dan op de kaart staat. Als ik daar een opmerking over maak zegt de vrouw ja dat klopt we hebben de prijs verhoogd maar de kaarten nog niet aangepast. Nou mevrouw dat is dan niet mijn probleem wat ga je eraan doen? Helemaal niets dus. Enkel omdat wij er nu ook klaar mee zijn (in Nigeria hadden we dit ook al eens gehad en onze geit met friet maaltijd staat ons ook nog levendig voor de geest) krijgen we uiteindelijk een compromis. Als wij voorstellen 1 keer de prijs van het menu en 1 keer de prijs van mevrouw te betalen gaat ze daar schoorvoetend mee akkoord. We durven te wedden dat als we morgen er gaan eten de prijs van de yassa op de kaart nog altijd niet klopt.

We gaan terug naar de total met onze lege waterfles en laten daar nog 2 biertjes in de waterfles gieten. Het is nu ook drukker bij de total, bij de ene sta-tafel staat een hele groep jongeren gezellig guiness weg te werken. Dit is toch echt de meest unieke kroeg ever!

Terug bij het hotel gaan we nog maar wat computeren. Bij het eten hebben we ontdekt dat ook Sander zijn camera de geest aan het geven is, we moeten dus ook opzoek naar een nieuwe camera. Helaas is de site van Sony niet al te best want het doormailen van ons probleem werkt niet, we mogen naar Sony Nederland bellen maar ja vanuit Kameroen is dat toch niet echt een optie...

Read more / Nederlandse versie »